Built/Unbuilt
Zona Sztuki Aktualnej ma przyjemność zaprezentować premierową wystawę prac Kathariny Fricke, zrealizowanych w trakcie rezydencji artystycznej, organizowanej wspólnie przez Miasto Rostock i Szczecin.

Poznając nową przestrzeń – społeczną, architektoniczną, bądź historyczną – artysta tworzy dzieła, łączące jego praktykę twórczą z nowo odkrytym potencjałem, nieznanego dotąd miejsca.

Katharina Fricke zajmuje się problematyką tożsamości, pamięci zapisanej w przestrzeni miejskiej. Bohaterami jej fotografii są ludzie, a także miejsca, które dopominały się o uwagę - sądząc po opowieściach, jakie usłyszała od osób towarzyszących jej podczas pobytu w Szczecinie.

Zgłębiając współczesną historię Szczecina, Fricke nie potrafiła oprzeć się wrażeniu, że wiele istotnych tropów prowadzi ją do jednego miejsca - Stoczni Szczecińskiej. Co pozostaje mieszkańcom miasta jeżeli zostaje im odebrane coś, co w ich odczuciu definiuje ich tożsamość? Temat ten, wśród jej fotografii, stanowi jedynie szkic. Wnikliwa analiza tak złożonej i wrażliwej kwestii uwarunkowana musi być pełnym i długotrwałym zaangażowaniem. Niewątpliwie jednak dla artystki, podobnie jak dla mieszkańców miasta, Stocznia stała się ważnym składnikiem szczecińskiego krajobrazu, zarówno tego materialnego, jak i mentalnego. Fricke wspomina to, co udało się w mieście zbudować, ale podejmuje również refleksję nad tym, czego zbudować już być może się nie uda.

Stocznia jest istotnym, ale tylko jednym z elementów układanki, którą tworzą fotografie Kathariny Fricke. Podglądała ona miasto, poznawała jego architekturę i szczególną uwagę skierowała na osiedla bloków mieszkalnych. Ogromne budynki pomalowane na pastelowe kolory, które przywołują na myśl watę cukrową, zdają się podejmować desperackie starania o to, by być bardziej atrakcyjne wizualnie. Wiele miast ma problem z tym, jak nadać wielkim osiedlom bardziej przyjazny charakter. Fricke pochyla się nie tylko nad problematyczną architekturą tych miejsc, ale skupia się przede wszystkim na rzeczach widocznych tylko dla mieszkańców: na wspomnieniach, doświadczeniach i anegdotach, które odrzucają pobieżną obserwację ”bezdusznej” architektury blokowisk.

Projekt stanowi próbę kreatywnego zobrazowania historii w postaci fotograficznych portretów twarzy i miejsc, sprawia, że osobiste wspomnienia stają się częścią zbiorowej pamięci i przestrzeni Szczecina.

Projekt współfinansowany przez Miasto Szczecin.